Szukaj

Betomax Polska S.A.

POWRÓT

Informacje Ogólne

WSTĘP

Budownictwo od lat postrzegane jest jako sektor gospodarki o wysokim poziomie ryzyka zawodowego i niezadowalającym stanie bezpieczeństwa pracy. 

Choć w Polsce w latach 2008-2011 w budownictwie odnotowano systematyczny spadek liczby osób poszkodowanych w wypadkach co może świadczyć o tym, że firmy budowlane nauczone wnioskami z poprzednich lat coraz częściej stosują się do wymogów bezpieczeństwa i higieny pracy, w tym sięgają po nowoczesne i systemowe zabezpieczenia chroniące personel przed upadkiem z wysokości, jednakże  niestety w dalszym ciągu liczba tychże wypadków w porównaniu do innych krajów europejskich jest bardzo duża. Budownictwo jest najbardziej wypadkogenną sekcją gospodarki narodowej.  W związku z tym, że duża część przyczyn upadków ma związek z pracą na wysokości, a zwłaszcza z przeprowadzanymi na wysokości pracami montażu szalunku, należy zwrócić szczególną uwagę na sposób zabezpieczeń stanowisk pracy tam się znajdujących.

Prace na wysokości należą więc do prac szczególnie niebezpiecznych, upadek z wysokości jest bardzo częstą przyczyną  wypadków, na ogół ciężkich lub śmiertelnych.  W Europie najczęstszą przyczyną wypadków śmiertelnych w sektorze budowlanym są upadki z wysokości. Stanowią one w dalszym ciągu powyżej 40 % wszystkich wypadków śmiertelnych przy pracy. Wg danych Głównego Urzędu Statystycznego, upadki z wysokości stanowią 37 % wszystkich wypadków przy pracy.

Wypadki przy pracy stanowią również duże obciążenia finansowe dla każdego przedsiębiorstwa, niezależnie od profilu działalności czy wielkości. W sektorze budowlanym koszty tych wypadków stanowią  przeciętnie 3% rocznego obrotu sektora. Inwestowanie w sprzęt BHP pozwala przedsiębiorstwom ograniczyć straty z tytułu wypadków przy pracy, co z kolei przyczynia  się do wzrostu zysku z inwestycji. Właściwe rozpoznanie zagrożeń tymi czynnikami i związanego z nimi ryzyka stanowi podstawę do podejmowania różnorodnych działań profilaktycznych. Pracodawcy, a także pracownicy, zatrudnieni w małych i średnich przedsiębiorstwach, którzy samodzielnie podejmują się oceny ryzyka zawodowego, powinni dokładnie przeanalizować miejsce pracy i określić, co mogłoby spowodować wypadek lub niekorzystnie wpływać na ich zdrowie oraz przebywających i pracujących wspólnie innych osób.

Plac budowy w jego formie i postaci należy każdorazowo uznać za jedno z bardziej niebezpiecznych miejsc pracy ze wskazaniem na szczególnie wysoki poziom ryzyka.

Przyczyną znacznej części wypadków może być również przebywanie na wysokości w miejscach przeznaczonych do innych celów, niewłaściwa koordynacja różnych prac, zagrożenie czynnikami zewnętrznymi i inne. Z tego powodu w 2003 roku minister infrastruktury wydał rozporządzenie, które określa, że osoby podczas wykonywania robót budowlanych znajdujące się na wysokości co najmniej 1 m od poziomu podłogi lub ziemi, powinny być zabezpieczone przed upadkiem z wysokości (Dz.U. 2003, nr 47, poz. 401, § 133.1).

Każdy upadek z dachu w najlepszym przypadku skutkuje poważnymi obrażeniami ciała. Ryzyko jest zawsze znaczące, niezależnie od tego czy wykonywane w tym czasie prace trwały długo, czy krótko. Wiele ofiar śmiertelnych wypadków miało przebywać na dachu zaledwie przez kilka minut w celu „szybkiego sprawdzenia” jakiegoś elementu lub przeprowadzenia drobnej naprawy.

Niniejsza broszura jest skierowana do osób wykonujących prace na dachach lub bezpośrednio odpowiedzialnych za zarządzanie i nadzór nad tego typu pracami. Dokument ten omawia główne środki ochrony przed upadkiem z wysokości w czasie montowania szalunków a wiec przy pracach, przy których najczęściej dochodzi do wypadków ciężkich.

WYMAGANIA DOTYCZĄCE DOBORU URZĄDZEŃ TECHNICZNYCH PRZY PRACACH NA WYSOKOŚCI

Podstawą doboru środków technicznych będących środkami profilaktycznymi zabezpieczającymi przed upadkiem z wysokości jest ocena ryzyka zawodowego. Zastosowane w jej następstwie środki powinny zapewnić bezpieczne warunki pracy. Zawsze środkom ochrony zbiorowej należy nadać pierwszeństwo przed środkami ochrony indywidualnej. Według wytycznych Państwowej Inspekcji Pracy, dobierając środki ochrony przy pracy na wysokości, należy: 

  • eliminować zagrożenia w miejscu ich powstawania – np. poprzez zmianę rozwiązań projektowych i eliminowanie potrzeby pracy na wysokości na etapie projektowania,
  • zapobiegać zagrożeniom – np. poprzez zmianę technologii pracy – montaż pomostów roboczych, drabin i poręczy do systemów deskowań ściennych, stropowych lub słupów, w pozycji leżącej na podłożu,
  • ograniczać pole pracy pasywnej – uniemożliwiać wystąpienia upadku poprzez zastosowanie środków nie wymagających udziału pracownika, np. zastosować balustrady, poręcze, czy siatki pionowe,
  • ograniczać pole pracy aktywnej 
    • uniemożliwiać wystąpienie upadku poprzez zastosowanie środków wymagających udziału pracownika, takich jak:
    • środki ochrony indywidualnej (urządzenia i krótkie linki), które ograniczają poruszanie się i uniemożliwiają wystąpienie upadku, 
    • środki do pracy w podparciu, 
    • praca przy wykorzystywaniu technik linowych,
  • minimalizować długości upadku i konsekwencji: 
    • pasywnej, poprzez zastosowanie środków ochrony zbiorowej (siatki na poziomie pracy), 
    • aktywnej, poprzez zastosowanie środki ochrony indywidualnej (amortyzatory, urządzenia samohamowne itp.),
  • minimalizować konsekwencje upadku
    • np. poprzez siatki na niższym poziomie.

Do podstawowych technicznych środków ochrony pracy na wysokości zalicza się:

W grupie środków ochrony zbiorowej: 

  • balustrady,
  • siatki bezpieczeństwa,  

W grupie środków ochrony indywidualnej (systemy powstrzymywania spadania):

  • uprzęże (szelki bezpieczeństwa),
  • podsystemy łącząco-amortyzujące, 
  • punkty zakotwienia. 

Środki ochrony indywidualnej są to środki noszone bądź trzymane przez pracownika w celu jego ochrony przed zagrożeniami. Warunki ich stosowania powinny być zgodne z oceną ryzyka i należy je określić w instrukcji prowadzenia prac. Sprzęt powinien być kontrolowany przez użytkownika przed każdym użyciem oraz okresowo przez osobę upoważnioną, która dokona odpowiedniego wpisu w karcie użytkowania sprzętu. 

Środki ochrony indywidualnej – systemy powstrzymywania spadania należy dobierać w zależności od rodzaju wykonywanych prac. W każdym bowiem przypadku służą one innym celom, np. powstrzymują spadanie, ograniczają poruszanie się, umożliwiają pracę w podparciu czy pracę z użyciem technik linowych wiec pod żadnym względem nie należy ich lekceważyć. 

Szelki bezpieczeństwa (uprząż) służą do powstrzymywania upadku. Powinny być wykonane zgodnie z normą. Szelki posiadają urządzenia do przypięcia systemu amortyzującego i mogą być dodatkowo wyposażone w pas służący do pracy w podparciu. 

Elementy łącząco-amortyzujące (zatrzaśniki, linki bezpieczeństwa, amortyzatory, liny z urządzeniami samozaciskowymi, urządzenia samohamowne) powstrzymują spadanie pracownika w przypadku upadku z wysokości. Powinny spełniać wymagania normowe.

Punkty zakotwienia łączą system łącząco-amortyzujący z elementami konstrukcji. W przypadku braku takich elementów należy stosować dodatkowe urządzenia umożliwiają zakotwienie systemu. Punkty zaczepienia powinny spełniać wymagania normowe w tym zakresie. 

Współczesne systemy zabezpieczeń pracowników wykonujących prace na wysokości przeznaczone są asekuracji podczas wykonywania stropów oraz prac zbrojarskich. Wiodącym przykładem tego typu zabezpieczeń jest system ALSIPERCHA, hiszpańskiej firmy Alsina, którego przedstawicielem i dystrybutorem jest firma Betomax®. Jest to systemem rozwiązań specjalnych umożliwiających zabezpieczenie konkretnego typu pracy. Jest on zgodny z typem B normy PN-EN795, przeznaczony przede wszystkim do asekuracji podczas wykonywania deskowań stropów oraz prac zbrojarskich. 

ALSIPERCHA to rodzaj żurawika wkładanego w tuleję zatopioną w słupie (zaraz po zalaniu betonem). Do tego żurawika mocowane jest urządzenie samohamowne umieszczone ponad głową użytkownika takim systemie przestrzeń potrzebna do powstrzymania upadku jest minimalna (podniesiony punkt mocowania), dzięki czemu mamy możliwość zabezpieczania pracowników podczas deskowania i zbrojenia stropów – szczególnie w budynkach o małej wysokości kondygnacji. Zaczepienie szelek do jednego wspornika umożliwia pracę w promieniu 6,5 m wokół słupa, a przy odległości mniejszej niż 8,5 m pomiędzy słupami, mamy możliwość przemieszczania w poziomie (stosując zasadę przypięcia szelek do minimum jednego wspornika).

Układ taki jest w pełni  bezpiecznym i skutecznym systemem zabezpieczającym przed upadkiem z wysokości we wszystkich niebezpiecznych sytuacjach, jakie pojawiają się podczas procesu montowania szalunku do konstrukcji betonowych. Na wyróżnienie systemu ALSIPERCHA wskazuje m.in. fakt, ze został on doceniony wieloma nagrodami jak również to, że posiada liczne międzynarodowe świadectwa i certyfikaty produktu. 

To uznanie przez wiele instytucji pokazuje stopień zaangażowania firmy Alsina na rzecz zwiększenia poziomu bezpieczeństwa w branży budowlanej oraz oczekiwania, jakie ten produkt wyzwolił w chwili zaprezentowania go na rynku.

Nagrody:

  • Złoty medal MTP w Poznaniu na  Międzynarodowych Targach Maszyn Budowlanych i Drogowych, Pojazdów i sprzętu budowlanego BUMASZ w 2010r.,
  • Pierwsza Nagroda Construmat 2003,
  • Międzynarodowa Nagroda Kreatywności (Kolegium Inżynierów Katalonii),
  • Nagroda dla najlepszego Systemu Zabezpieczającego Upadkom (Oficjalna Izba  Wykonawców Katalonii),
  • Europejska Nagroda Bezpieczeństwa Budowlanego CAUPOLICAN (Ogólna Rada  Architektury Technicznej w Hiszpanii),
  • Nagroda Złota Paleta za innowacyjność technologiczną (Targi Construmurcia).

ALSIPERCHA - system antyupadkowy

ALSIPERCHA - System zabezpieczający, szczególnie przydatny na obrzeżach szalunku. Pozwala w całkowicie bezpieczny sposób wykonywać czynności związane z układaniem desek, balustrad zabezpieczających, siatek widłowych, przegród szalunkowych, zastawek i ogólnie wszystkie inne wymagane przy montażu szalunku, w których istnieje zagrożenie upadkiem z wysokości takie jak np.:

  • montaż deskowania stropowego,
  • montaż stropu kasetonowego,
  • montaż pustaków stropowych,
  • montaż deskowania podciągów.

System ten jest także dostosowany do montażu do elementów stalowych w szczególności do profili IPN, IPE, UPN, HEB o wymiarach od 150 mm do 450 mm. W tym celu należy użyć zestawu części: zacisk oraz kielich słupa metalowego. Rozwiązanie takie jest zgodne z normą UNE-EN 795 i certyfikatami Applus. System ten jest ponadto łatwy w montażu i obsłudze oraz nie wymaga usług monterów zewnętrznych.

System ten powstał dzięki szerokiemu doświadczeniu zdobytemu na rynku międzynarodowym i szeroko rozwiniętej działalności badawczo-rozwojowej firmy Alsina aby pomóc zainteresowanym w doborze i realizacji projektów budowlanych. Stale prowadzonym pracom nad unowocześnianiem i doskonaleniem instalacji szalunkowych zawsze towarzyszy dbałość o bezpieczeństwo, jakość i spełnianie obowiązujących norm i przepisów,  dzięki czemu Betomax stał się wiarygodnym dostawcą systemów szalunkowych.

Najważniejsze cechy systemu

  • System pozwala operatorowi na bezpieczne wykonywanie prac na powierzchni 125 m² i przemieszczanie się w promieniu 6,5 m wokół słupa,
  • Metalowa konstrukcja jest skonstruowana w kształcie odwróconej litery L o długości   ramienia 2,5 metra i wysokości 4,3 m (3,5 m po zamontowaniu w słupie),
  • Metalowa konstrukcja jest ponadto wykonana z wysokiej jakości stali (granica sprężystości 42-46 kg/mm², wytrzymałość na rozciąganie 61-76kg/mm²) o wadze 80 kg.,
  • System posiada automatyczny wyciąg liny o długości maksymalnej 2,5 m.,
  • W skład systemu wchodzi również tracona rurka stalowa o stożkowatym kształcie i długości 85 cm.,
  • System pozwala na bezproblemowe przenoszenie za pomocą dźwigu,
  • System składa się tylko z  trzech podstawowych elementów,
  • Szeroka gama osprzętu umożliwia dostosowanie się do dowolnej sytuacji na budowie, zachowując przy tym przez cały czas odpowiednie środki bezpieczeństwa (uprzęż zabezpieczająca, automatyczny wyciąg zabezpieczający, mechanizm samohamowny blokujący upadek w chwili wyczucia gwałtownego przyspieszenia itp.),
  • System jest zaprojektowany do pracy przy świetle między słupami do 8 m (w tym celu   niezbędne jest zastosowanie tzw. bosaka),
  • Żuraw może bez problemu wykonać obrót o 360° względem punktu zamocowania,
  • System posiada łatwość kotwienia do słupów lub ścian za pomocą metalowych tulei.

Ponadto system ten pozwala zminimalizować czas pracy przy maksymalnej wydajności. 

Ograniczenia systemu

  • Konstrukcja, do której montowany jest system musi mieć wystarczającą wytrzymałość, by utrzymać podane obciążenia,
  • Maksymalny promień, w którym może się poruszać pracownik przypięty do systemu za   pomocą uprzęży wynosi 6,5 m. Nie wolno przedłużać wskazanego promienia za pomocą dodatkowych lin lub podobnych metod,
  • Maksymalna ilość użytkowników każdego systemu to 1 (jedna) osoba. Wytrzymałość    systemu zależy od wagi osoby używającej go oraz wagi lekkich narzędzi, które może ona    przy sobie mieć. W sumie waga nie może przekraczać 100 kg.

Historia ALSIPERCHY

2001 – opatentowanie systemu

2002 –  rozwój, badania i ulepszenie

2003 – testowanie i rozpoczęcie produkcji

2004 – zdobycie potrzebnych certyfikatów

2005 – sprzedaż i wprowadzenie na rynek

Badania systemu Alsipercha były prowadzone w latach 2002 -2006 m.in. przez:

  • ICITECH, Departamento de Ingenieria de la  Construccion y Proectos de Ingenieria Civil,Universidad Politecnica de Valencia,
  • Departamento de Fisica Aplicada, nUniversidad Politecnica de Valencia,
  • Laboratorio STDI de Lafarge Asland,
  • Laboratorio Payma – Cotas.